Mommy’s little man

pexels-photo-69100-large
Bron: http://www.pexels.com

Van zodra ik zwanger was, wist ik eigenlijk meteen dat het een jongen zou zijn. Gek toch, zo’n voorgevoel. Ik ging er nochtans op voorhand altijd vanuit dat, als er ooit een kindje zou komen, het een meisje zou zijn. Maar de plannen voor rustige roze knutselnamiddagen en spelen met poppenhuisjes heb ik ondertussen met veel plezier opgeborgen. Ook al moet ik soms nog wat wennen aan al dat geweld, ik vind het fantastisch om onze Mini met veel lawaai en lekker brut met zijn auto’s door huis te zien lopen. Bovendien heeft hij naast al die hevigheid ook nood aan knuffelmomenten waarop enkel mama troost kan bieden. Elke keer weer een klein beetje smelten! Het was dan ook een geruststelling om bij Lobke van Leuke Wereld te lezen dat die moeder-zoon band nog wel een tijdje zal blijven duren.

De keerzijde is dan weer wel dat ik soms potten en pannen in de steek moet laten of ander werk moet laten vallen omdat de Mini ab-so-luut bij mij moet zijn (wat hij met het nodige drama duidelijk maakt), of dat het afscheid ’s morgens bij het afzetten in de opvang net iets moeilijker loopt. Maar zolang het binnen de perken blijft, ga ik er gewoon van genieten!

Hebben jullie ook zo’n klein knuffelmonstertje in huis?

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s